Osmanlı İmparatorluğu’nun Birinci Dünya Savaşı’na giriş süreci, tarihin en dramatik ve ders çıkarılması gereken sayfalarından biridir. Bugün Ortadoğu’da yaşanan gerilimler, akıllara bir asır önceki o "hazin hikâyeyi" ve "içerideki unsurların" devletlerin kaderini nasıl tayin edebileceğini getiriyor.

İttihatçıların Alman Hayali ve Kaçınılmaz Son

Dönemin Padişahı Sultan Mehmet Reşat’ın savaşa karşı duruşuna rağmen, İttihat ve Terakki cemiyeti içerisindeki "Almancı" grup, Türkiye’yi Berlin’in yanında saf tutmaya kararlıydı. Balkan ve Trablusgarp savaşlarında kaybedilen toprakları geri alma arzusu, stratejik bir hatanın fitilini ateşledi.

Goben ve Breslau: İsimler Değişti, Kader Değişmedi

Akdeniz’de İngiliz donanmasından kaçan Alman gemileri Goben ve Breslau, Osmanlı’ya sığındığında diplomasi trafiği hızlandı. İngiltere’nin parası ödenmiş gemilerimizi teslim etmemesine karşılık, bu iki geminin satın alındığı açıklandı. İsimleri Yavuz ve Midilli olarak değiştirildi, mürettebata fes giydirildi. Ancak asıl plan, Karadeniz’de Rus limanlarının bombalanmasıyla devreye girdi. Bu emrivaki, Osmanlı’yı resmen ateşin içine attı.

Tarih Tekerrür mü Ediyor? Ortadoğu’da Füze Diplomasisi

Bugün dünya, benzer bir provokasyonun eşiğinde. Amerika ve İsrail’in Ortadoğu’daki hamleleri, 1914’teki o tehlikeli oyunları anımsatıyor. Modern dünyanın "Hitler’i" olarak nitelendirilen Netanyahu’nun planları, bölgeyi büyük bir savaşın eşiğine sürüklüyor.

Kritik Soru: İran, kendi içindeki "modern İttihatçıları" bulup bu oyunu bozabilecek mi?

Türkiye’nin Sabır Stratejisi

İran topraklarından ateşlenen füzeler konusunda Tahran yönetimi "biz yapmadık" dese de, bu durumun yaratacağı sonuçlar tüm bölgeyi etkileyecek kapasitede. Türkiye şu an stratejik bir sabır sergiliyor. Ancak sınır güvenliğini ve toprak bütünlüğünü tehdit edecek herhangi bir isabet, "sabır taşının" çatlamasına ve tarihin akışının yeniden değişmesine neden olabilir.